Tanıdık Koku Şiiri - Leyla Şerif Emin

Kaderime vurulmuş bir pençe alacağım var,
Serçe kanadında asılıydı oysa hevesim
Sanırsınız hiç çökmez bu duvar
Bir nem kokusuna bakar gözleri
Eski bir şiir kaybettim
Bir asrı ilmik ilmik ördüm oysa
Nasırlandı kenetlenen ellerim
İfadesi alınmalı şimdi tüm nankörlerin
Ve dönerse vicdan sürgünden
Bizi ilk tanıyan ellerimizdeki yara olacak

Adımı sustu eski meydanlar
Gece sırtımda bir istasyon şimdi
İçimin avlusunda yanan lambaların
Gece olunca titrer duvarda kandilleri
Bizi rüzgârlar söndürmedi
Ne aynalara inandık
Ne çürümüş vakitsiz yeminlere
Alnımızın terini saklamadan yürüdük
Pas tutan sadakatti dostun kapısında
Dünden hatıra kalan örgülerde
O tanıdık kokuyu taşıdık sırtımızda
Uzakta değil aynı sofrada büyümüş ihanet
Ve dönerse vicdan ölümden
Gece ilk onların alnında çatlayacak…

Mayıs 2026