Tanıdık Bir Yabancı Şiiri - Kara Çocuk 2

​o adamı gördüm geçen gün, köprüaltı vapur iskelesinde
eskiden yakaları kalkık yürürdü, yüzü dökük
bir yalnızlık senfonisiydi sanki, paslı ve bozuk
şimdi sol cebinin üzerinde kuşlar havalanıyor
görmeliydin, nasıl da yakışmış üzerine sevilmek

​kıskanıyor galiba, ellerini saklıyor cebinde
kimseler görmesin istiyor avucundaki çizgileri
o çizgilerde bir kadının adı yazılı çünkü
korkuyor, bir "nazar" değer diye o mahrur surete
bir cıgara yakıyor, dumanında hayaller...

​şahdamarında o müthiş arbede
kaburgalarını zorluyor kalbi, sanki raydan çıkmış bir tramvay
gözleri namlu gibi aranıyor kalabalıkta
görmek istiyor... yasak bir bildiriyi okur gibi, telaşlı ve aç
şehir giriyor araya, o bitmek bilmez bulvarlar
bir jilet işliyor sanki nefesine
göremedikçe büyüyor yangın, göremedikçe bileniyor bıçak

​artık kesmiyor onu kaçak tütün tadındaki bu kısa nöbetler
o şimdi bütün denizleri içmek, bütün takvimleri yakmak istiyor
cebinde yarım kalmış biletler, aklında gidilecek istasyonlar
o "kara çocuk" ceketini çoktan bir vestiyerde unutmuş
duydum, saatleri parçalayacakmış o kadın yanındayken
o adamı gördüm geçen gün...
gözlerinde fer, yüreğinde kocaman bir ihtilal.