Burada daha ne kadar toprağın beline açtığım kuyular.
Gök yüzüne aşina çehreler bilmez ansızın, açılır kapılar.
Siz bana alışmadınız benimse tükenmez umut ekmeğim.
Kap kara görünmez ki nazlı yârin yolu, bilmeceler dolu.
Hala yaşıyorsun diyorum yukarıdan aşağı, sağdan solu.
Dar ormanlar süsler hayalimi görkemli eksik züğürtlüğüm.
Ağır ağır çıkacaksın bu merdivenlerden
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta
Devamını Oku
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta