Ben istemedimse de öğrettiler
Eski deli hastanesi yurdum
Şimdi ranzamı sorgu odası belliyorum
Saç köklerimin altında hakimler
Tırnak diplerimden nice ihtar yediler
Hükmüm açıklanacak, ne olur gel
Gözlerimin altında mahkemeler mücerret
beyazıta kar yağdı, sehpalar ceberrut
Gel ki yağlı urganı, saçlarından seçebileyim
Sesini bir beşikte buldum
Buldum akaretlerde dilenen yoksul sesini
Zorba topuklarda duydum ezilirken
Ne denli acı çekerek içtiğini
Yıkmayı göze alarak diziyorsun taşları
Çocukluğuna izin verilmiş
Fakat, ilk vuruşu yapacak kadar
Cesur değilsin
Gözlerimi sana
Ellerimi, boğazı hiç görmemiş kızlara adamalıydım
Bu şehir, benim insanım değil
Hangi insan benim şehrim, öğrenmeden öleceğim
Kayıt Tarihi : 12.1.2026 23:24:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!