Artık ne inlerde besler kendini o boz ayı,
Ne de dinlerde bulur hakkını o köle.
Lambalarımız yenilendi;
Takvimlerimiz küçüldükçe.
Zamanın atası: hızdır.
Devirdi o da kendini.
Dedi: düş içime sır olsun müsveddeler.
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden
Devamını Oku
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden




Yoğun duygularla sitemlerin karıştığı ve yalınızlığın işlenmeside ayrı bir etki yapmış şiire...Küstürülmüş bir aşığın gönül sesiydi ve tatlı bir üzüntünün eşliğinde okunacak güzel bir şiir.Tebrik ederim şaire'miz.Başarılarınızın devamı dileğimle...Selam ve saygımla..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta