Artık ne inlerde besler kendini o boz ayı,
Ne de dinlerde bulur hakkını o köle.
Lambalarımız yenilendi;
Takvimlerimiz küçüldükçe.
Zamanın atası: hızdır.
Devirdi o da kendini.
Ben bu gurbet ile düştüm düşeli,
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Devamını Oku
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,




Yoğun duygularla sitemlerin karıştığı ve yalınızlığın işlenmeside ayrı bir etki yapmış şiire...Küstürülmüş bir aşığın gönül sesiydi ve tatlı bir üzüntünün eşliğinde okunacak güzel bir şiir.Tebrik ederim şaire'miz.Başarılarınızın devamı dileğimle...Selam ve saygımla..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta