Kefenden gayrı nedir, kalan dünya malından,
Kim nasıl geldi ise, öyle gider bu handan.
Bir baksan ne cebi var, ne kolu, ne yakası,
Ne saf ipekten mamul, ne de meşhur markası
Bu kadar tamah nedir insanda anlamadım,
Ölüm kol geziyorken, peşinde adım adım.
Yolun sonu hep aynı, değişse de güzergâh,
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta