Kefenden gayrı nedir, kalan dünya malından,
Kim nasıl geldi ise, öyle gider bu handan.
Bir baksan ne cebi var, ne kolu, ne yakası,
Ne saf ipekten mamul, ne de meşhur markası
Bu kadar tamah nedir insanda anlamadım,
Ölüm kol geziyorken, peşinde adım adım.
Yolun sonu hep aynı, değişse de güzergâh,
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta