Sızlıyor içerimde, şifa bulmaz bir yara,
Ne ay doğar, ne yıldız; bahtım geceden kara.
Kalmışım el içinde, boynu bükük bir garip,
Söyle neyle dağlanır, gönül yarası tabip!
Bu sancı hiç geçmez mi, nedir bunun çaresi?
Neşter vursan azar mı, yüreğimin yarası?
Benim yaram çok derin, yârimi eller almış,
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta