Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
bu arada tam takir bos demekmis bu siir hata yuklu oldu ama onun sucu yok : )
gercegin eni var midir ya da herseyin tam takir oldugu bir an var midir bilmiyorum ama oyle gelmis o an icimden
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta