Seninle iletişimim tek yönlü olmadı.
Bunu bir örnekle anlatayım istersen.
Ben bir merkezim, sen de küresin.
Senin tam ortandayım, ya da sen beni tamamen kuşatmışsın.
Küreyi, yani seni oluşturan her noktadan sesleniyorsun, sesin bana, merkeze geliyor, her yönden.
Her yönden mi? Yön yok ki artık.
Sana nasıl arkamı dönebilirim, ne yana dönsem yönüm yine sana dönük olacak.
Ya da, sen topraksın, ben denizim.
Çırpınıyor, coşuyor, dinmeyen bir tutkuyla sana atılıyor, dalga parmaklarımla hep sana dokunmak için çabalıyorum.
Kayıt Tarihi : 14.8.2000 20:07:00





© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!