Penceremin altında bir sağanak,
onun altında bilemedim hangi çiçektir, belki leylak..
Hangi adamdır bu anlayamaz, kalbinden hayalimi salamaz,
ben ki bir hüzünbaz..
Kimdir, leylak adamış haddime, muallak..
Karşılaşmamış,
hiç mi gözlerimle çarpışmamış?
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta