Talha Bozdemir Şiirleri - Şair Talha Boz ...

Sen ki mehtapta açan çiçek.
Ucu bucağı görünmeyen deniz de bir sandal.
Sen ki gökyüzün de ki bulut,
Yere düşen bir damla.
Sen ki bir çocuğun ilk ağlaması veyahut ilk oyuncağı.
Sen ki sadeliğin en güzel hali.

Biliyor musun?
Bu artık sana yazdığım son şiir.
Hastane koridorlarında yankılanan çığlıklar.
Kalbimin ritmini anımsatıyor bana.
Şunu da biliyorsun değil mi?
Benim de bir kalbim vardı;

bir kelime düşüyor ağzımdan
yere değmeden ölüyor
demek ki bazı harfler
yükseklik korkusu taşıyor

nasıl o kadar yılı

Biliyormusun;
Bana geçmeyecek bir yara bıraktın.
O yaraları ne kadar sarmaya çalışsam;
Nafile, o yara her gün kanıyor.
Sanki bana mırıldanıyor bazen;