Talat Özgen Şiirleri - Şair Talat Özgen

Yanlizim ben,yanlizim
Kaderimle basbasa
Parlamiyor yildizim
Gecenin karanliginda

Nerdesin benim dostum

Yelkenleri inmiş ömrün
Öperken sararan yaprakları
Içinde ki uhdelere inat

Zamanın arkası fark etmiyor
Geçmisine küfür etsede

Alin beni götürün
Sevgiden mahrum mekanlara
Seytanin meydanlari bos bulup
Göbek attigi karanligin dünyasina

Ben bunu bile hak etmedim

Birak birlessin gönüller
Murada ersin sevenler
Ne geciyor ki eline?
Hasretle bakinca gözler

Zaman geciyor durmadan

Insanlar cok caresiz
Sonra kalmislar kimsesiz
Imkanlariysa yetersiz
Daha ne istersiniz?

Caninimi versinler?

Zamansiz zamana kul olmak
Kaderin cilvesinin baska bir sekli semali
Düsüyor özgürlük denilen safsatanin maskesi
Bir,bir,tek,tek aldikca gerceklerden nasibini

Yetmiyormus gibi icimizdeki dürtüler

Geceler karanlik issiz
Kalbim seninle yanliz
Nasil katlanirdim yoksa?
Dönen zamanin carkina

Sanki dünyaya gelmisiz

Her zamanki gibi
Bugünde gecti
Takvimden bir yaprak
Yine eksildi

Zamanla zaman

değer verdiğin kıymete bağlı
aradığın ruhun ikiz misali
eğer karşılığı çöplükte ise
ne suç ne kabahat kalpazanlığın hanesinde...

kırık düşünceler kırık düşlere makbul

Yalnızım,
Sensizliğin koylarında
Kader de
Göz kırpmıyor
Sanki değil onun umrunda