Talat Özgen Şiirleri - Şair Talat Özgen

Sen varsinya sevdigim
Sana güzelim diyemedigim
Ben simdi ne yapacagim
Artik seni göremiyecegim

Yandan örülmüs saclarini

Ask pinarindan bir yudum su
Banada versinler,versinler
Icimdeki atesi
Söndüremesede,söndürmesede

Gönül daglarini asmak icin

Istiyorum
Acilarla kivranan askimiz
Bir mesale olsun,tutussun
Yansin sonsuzluga

Mutluluk

Bebegim bebegim
Seni cok özlerim
Ben ne haldeyim
Kendime gülerim

Günün isiginda

Sevmiyesin bir kere
Düsersin bir bosluga
Hakli olarakta sevdiklerin
Dönerler sirtlarini sana

Anlasilmassin

Gönül yastadir yasta
Akar yaslar damla damla
Sizar gözden yanakta
Agla gözlerim agla

Gecenin karanliginda

sevme beni sen hiç sevme
sevilmek benim neyime?
bırak acılarım gülsün
yokluğunun adresinde...

yaşamak nedir ki yoksan?

sıkılan bir kurşun gibi
yüreğimde ki sen
can da can derdine düşmüş
kıvranır iken ben...

sıkışmış bir hayat bu

hayat doğumla başlar
aslında ağlamakla
ve devam eder
eziyet kahır
problem dert
sıkıntı acı

Bir mart sabahi
Günlerden pazar
Günesli bir hava
Gülen yüzüne merhaba

Mas mavi bir gökyüzü