Talat Özgen Şiirleri - Şair Talat Özgen

Sen bir insan,insansin
Benliginle bir gecmisinle varsin
Unutmak yakisirmi sana bunlari
Sen bir sey oldun sanmiyasin

Tabiiki uyacagiz bu topluma

mutluluğun bir adı var
oda sensin sevgili yar
bırakma beni benle yalnız
koparsa kopsun fırtınalar...

hayat denen bir kere var

ömrümü yiyen
hoş bir şehir,
şu Berlin..
hayat merkezim
ikinci vatanım gibi
çocuklarımın doğum yeri

Memleketim Türkiye
Dünyanin gözü üzerinde
Sagin düsman solun düsman
En büyügü ise icimizde,senin icinde

Silahlisi,silahsizi

Insan oldukta
Ne gördük ki?
Gördügümüz,görecegimiz
Bir masalin hikayesi

Bir varmis bir yokmus

Koşuyorum
Kırılan umutlara
Yalnızlık vadisinin ücra kövelerinde
Yüzsüz sevdam
Hem günahım hem sevabım
Şansımın

Kirik kalbimin bir hatirasisin sen
Keske askima bir laf etmeseydin
Süphe götürmez bir gercek idi o
Ben bunu hic ama hic hak etmemistim

Gecelerim kabustu,acilara gebe

Boynuna sarılmış umutlar
Ağlıyorlar yarınlarının geçmişine
Dökülen göz yaşları kezzap
Yüreklerden sevdalara...

Yangınlar cümbüş aleminde

Bir idi oldu iki.
Hasretligin caresini
Kim biliyor ki ben bileyim
Söndüreyim yanan yüregimi

Zaman aksada su gibi

Beyin ne yapsin?
Akil yoksa eger
Sahipsiz olan kisi
Sürünüp gider

Bazen var ikende