Talat Özgen Şiirleri - Şair Talat Özgen

ömre sıkıştırılmış hayat
zamansız zamana kurban
bir çaresi de yok
yazılsada derdine bir ferman...

kalpten kalbe giden yol bin kahır

ey yüreğim,
sevme diyorum artık o kadar
sanki sana kulak veren var
ne eyler işkenceye niyaz
durdukça karşın da onlarca dağlar...

ey güzellik
açık yaralara tuz bandır
yürek yürekliliğini bilsin
yoksa
laf dinlemiyor...

özlem nedir
ki
buluttan kopan can tanem’den gayrı,
hicran nedir
ki
üç aşağı beş yukarı

Kokusmus bir toplumun kokularimi?
Yoksa isin icinde baska oyunlardami var?
Belkide her ikisindende biraz biraz

Kim galip cikacak bu savastan?
Memleketin kaybetme pahasina

ey be dünya dünya
sevmenin kanunu ne?
yaşarken ölmek mi?
ölürken yaşamak mı?

bırak geçsin şu zaman

yine takıldık kaldık zamansızlığa
gün gün olsaydı
bari
ucunda bir vurdumduymazlık
karanlık çimliklendikçe,
suyundan da koy

hislerimi bilemezsin
kalpten gelir derin derin
yok mu senin güzelliğin
esir etti beni sana..

yüzüm gülmez gözüm yaşlı

sensizlik ülkesinde bahar
olmuyor
çicekler açıp bülbüller
ötmüyor
rüzgarlar esmiyor yağmurlar küsmüş
ağlıyor

güzelliğin şansıdır
senin varlığın
kadere atılmış
çimdik misali...

gönüle düşmüşsün