Talat Özgen Şiirleri - Şair Talat Özgen

Ne kadar gitsek
O
Kadar
Varamıyoruz,
Varlığımız yokluğumuzun

Hayat
Çıkmaz sokağın bir ertesi
Kavşağı umuda yetim
Hanesi
Kurşun döksen

Yok/luğumuz kadar varız
Üç günü dört güne çıkarma
Ağrının sızısı arızalı
Gül bakalım şimdi,

Bir yok kadar varsın,
Gerisi
Bizi
Kul yapmış
Bir meçhul'e bir meşgale,

Kalbim ağlıyor
Sense bundan bihaber
Gününü gün etsen de
Ne fark eder,

Bu dünyadan
Bir gün
Bir Talat geçip gitti diyeceksiniz,
Onun için artık güneş hiç doğmayacak
Karanlık

Yokluğun
Nabzıdır umut
Atar mı atmaz mı
Onu bilemem,
Lakin

Dumansız bir ateşin mekanıyım ben
İçimde aşk ve sevda yanıp tutuşur
Sen bilmesen de olur ey sevgili
Varlığın yeterli ve kafi,

Evet
Yazdıklarım belki güzel
Amma velakin
Bu
Benim güzel

En büyük palavra
Hayatın ta kendisi,
İnanmazsan
Aynaya bi bak