Talat Özgen Şiirleri - Şair Talat Özgen

üzülme umut
kırlangıçlar yuva yapacak yer
bulurlar,

elbet,

Aşık
Olabilirim dedi yürek
Şöyle bi başını kaldırdı ve baktı
Gönlün cefasına,
Elden ne gelir

Gitmekle bitseydi yollar
Hepsi çıkmaz sokak olurlardı
Amma velakin gel de gör şimdi
Kavuşmak kırmızı ayın on beşinde,

Hayatımız hep beklemekle geçiyor
Zaman çarkı nanay,
Lüzumsuz belki
Zaten soran
Da

Öğrendim ki
Özürüm kabahatımdan çok
Daha çok,
Mesela
Sevmek gibi

yok ki hiç bir şeyin anlamı
hayatın çerçevesi bir muamanın da ötesi
süslesen de olmuyor olmayacak gibi artık
başlayınca ağaçlar dökmeye yapraklarını,

yok ki hiç birbirlerinden farkları

Süsleyi verdin hayatı,
Hayatımı
Belki
Güzel de değilsin,
Bilemiyorum

hayatın ceremesine bak
yalnızlıkla kol kola
bizi de almış yanına
sanki isteyen var da...

günü gününe hiç uymaz

Yaşam
Kılçıklı tasa
Nefesi borç bilir
Soluğu haraç
Sanki çok umrunda

Sensizliğimde kıvranırken umut
Duvarlara tosluyordu
Göz yaşlarım,
Sanmayın ki
Gecenin