Talat Özgen Şiirleri - Şair Talat Özgen

Meçhuliyete yazıyorum,
Belki diyorum
Pişmanlığa ilaç
Kaderin getirmediğini
Şans götürür

Siyah düğüm atmış umutlar
Gökyüzü
Yok,
Sorma
O

Cevapsız kalınca onca sorular,
Neylesin
Gaybana
Uydurmuş işte bir şeyler,

Sensizliğin ne farkı var
Sessizlikten,
Ruhu
Da
Kamçılamaktan gayrı,
Karanlık gölgesinden kaçtıkça

Sensizliğini ille tadacak
Bir gün
Bu dünya,
Sense
Bundan

Ben
Dünyaya el
Dünya bana yabacı
Bilemem
Ki

Kafamı kurcalıyormuşsun gibi geliyor bana
Kalbime bir kanat mı taktın yoksa,
Uçmasını bilmeyen bir zamansızlık
Kahıra niyaz etse

yalnızlığın kollarında kavak sesleri
yaralar depreşseler de ne fayda
kahra bol kepçe koy be umut
dert hanesi tek çaresi,

inim inim inleyen bir zaman

Akıllanmaz insanlarız
Velhasıl
Dinde kayıp
Milliyetçilikte çığlık
Irkçılığın ucu

hecelerini çok görme bana
kulak ver kelimelerimin feryatlarına
susuz kalmış olsa da umutlar ne fayda
bugünler de geçecek elbet dünler gibi yalanların kucağında,

sebebsiz yaşam olur mu hiç kaykılan zamana inat