Talat Özgen Şiirleri - Şair Talat Özgen

yaşamak varken
neden her gün ölüyoruz
gülmek varken ağlıyoruz
sevilmek varken sevemiyoruz
bu kadar mı
aşağılık olduk

gecelere düşüyor naz
karanlığı öpe öpe
sen nerdeysen ben ordayım
ister kalp de ister yürek..

zamansız zamana kurban

mutlu olmak için
sebeb çok
mesela nefes almak
gibi..
mesela
kuşların cıvıltısı gibi

kalbime taktım ben seni
hayatın en güzel şekli
olmasanda ne fark eder
sanki yanımdasın gibi..

günler gelir günler geçer

Sonunda yakayi ele verdim
Ben bir materyalistim,materyalist
Kimse anlamiyor ki beni
Ah bir anlasam nedenini

Su ön yargili dünyada

katıksız olsun sevdan
ne sağından çek nede solundan
sade sula yıkanmış olsun
sıcaklığı orta derece
mavi bulutların kucağında...

kaybolan umutlarda aradım ben seni
bulmam mucize olurdu zaten
hayallerde inşa ederken seni
gerçekler tepiniyor/du üzerimde..

yaşıyan ölüyü kurtarmak gibiydi benimkisi

ömrüme sardım ben seni
ertesine müracaat
ben etsemde sen eyleme
ölürken o gözlerinde...

canımda bir canan oldun

Biliyorum
Gözlerine dalmışlığımı
Bilmiyorsun
Ve
Nihayetinde

hayat
sensizde geçiyor
can tanem
ama
sorma nasıl nasıl..
biraz hasret