Talat Özgen Şiirleri - Şair Talat Özgen

sevmek sevilmeğe muhtaç değil ki
şu üç günlük ömrüm gülemesede
dönen dünya olsun geçen de zaman
bu bir nevi kader yazgının emri...

katan katsın yalan değişen ne ki

sabahların da bir cilvesi var
güneşi arkasına alarak
kucakla der gibi beni umutla
bilmez mi ki gölgesi kaçınılmaz yar,

hangi bahaneyi uydurursan uydur

Yeteri kadar yokuz
Varlığımıza hiçe bölsek
Ne gezer
Sıfırla
Çarpsak

kimi yıl der kimi sene
takılmışız bir çembere
bir bakmışsın sonu gelmiş
sevinmekte neyimize,

yiyoruz ömürü bir bir

Kosuyoruz hayallerin pesinden
Bir ömür boyu
Bikmadan,usanmadan
Onlar kaciyorlar biz kovaliyoruz
Yasamak adina
Onlar kaciyorlar biz kovaliyoruz

Çok
Şüpheliyim
Mutluluk diye bir şeyin
Var olduğuna,
Belki

Hayatlar
Kıvrılmış yalnızlığın koylarına
Boynu bükük bükük,
Umutları
Da

Öyle güzel
aklıma geliyorsun
Ki
Papatyaları kokar gibi oluyorum,

hayat değil ki bu
kaderin şekli
yazıp çizmişler
dert ve kederi...

diğer adı da

Karanliklarin arasina sikismis zaman
Gercek sanilan koskocaman bir yalan
Sanki bir tunelin icinden geciyormus gibi
Elinde olmadan hissediyor insan

Mahkum edilmisin tek bir yöne