Talat Özgen Şiirleri - Şair Talat Özgen

ey
yokluğun ertesi
varlığının elleri kelepçeli
hüzünler asılmış kalbe
sanki yasın sessiz hali...

ey koca ömür
ne eyledin sen beni
beni beni,
bir gün bile
sormadın hali
halimi,

Anlamazsın
Ömrün nasıl geçtiğini
Ve
Nihayetinde de bilemezsin gerisini
Sanki hiç olmamışsın

Karsima ciktin aniden
Hicte hesapta yokken
Ne güzelde unutmusken
Bunu böyle bilesen

Olamazdi bu sevda

Agimi cekmeye hazirim
Kavusmak varsa hesapta
Gönül delirip duruyor
Sensizligin diyarinda

Kucak actim sabirsizliga

Günah yap
Neyine ki sevabın hayırı
Ne fark eder
Adı olmuş
Ha bu dünya ha öbürü,

Umutla bekleyis
Hüsranami dönüsecek?
Oyuncak gibi oynanilarak
Bir defa daha

Kabahatin büyügü bende

ben seni çok sevdim
aslında
hiç bir şey değil artık
umrumda
ne zaman ne mekan
ne de yaşam

Tarifsizmiş
Her yerdeymiş
Yokluğun yokluktaki şekilleri bunlar
Güyalardaki
En iyi eseri,

Yokluğa çizgi çektim
Varlık dert hali
Şu dünyaya gelip gitmek,
Acep
Hangi akla hizmet,