Talat Özgen Şiirleri - Şair Talat Özgen

Yaniyor yüregim
Her gün aci bir haber
Yeri gögü inleten
Feryatlarin sonu yok

Bitmiyecek gibide

Iki adim ileri
On dört asir geri
Bence bu akil akil
Gel seyime takil

Kizarsan kiz

Calmissin yüregimi bir hirsiz misali
Birakmissin geriyede icinde kendini
Atsan atilmazsin satsan satilmaz
Acisida sizida bunun cabasi sanki

Farkinda degilsin galiba yaptiginin

Kaybolan umutlara sardim ben seni
Caresizlik durunca bir dag gibi karsimda
Galiba zamanin da bir itirazi var
Yoksa coktan acilirlardi sikilan yumruklar

Özlemlerimi hasretligin yamaclarina diktim

Beni ne ilgilendirir ki?
Ben gittikten sonra
Kiyamet kopacakmis,mis

Ölümüm degilmi ki?
Sahsima bir kiyamet

Dinledigim müzigin
Her notasi,her kelimesi
Saplaniyor yüregime
Her biri sanki bir hancer gibi

Aciyor yaralar

Yine yüregim acidi
Katledildi onca insan
Göz bile kirpilmadan
Bu ne kader nede alin yazisi

Düzen cikarlar düzeni

Biz
Neyi paylasamiyoruz?
Insan olarak
Bugün varsak yarin yokuz

Cabasi

Kirilan umutlara
Bir hayat öpcügü vermek
Mümkünmü ki acaba?
Dolasirlarken yalin ayak sokaklarda

Bir lokmaya muhtac

Ben ne yapabilirdim
Sen olmasaydin sevdigim
Bir bos sise gibi
Yuvarlanip giderdim

Iyi ki sen varsin