Talat Özgen Şiirleri - Şair Talat Özgen

Yaniyor yüregim
Her gün aci bir haber
Yeri gögü inleten
Feryatlarin sonu yok

Bitmiyecek gibide

Iki adim ileri
On dört asir geri
Bence bu akil akil
Gel seyime takil

Kizarsan kiz

Calmissin yüregimi bir hirsiz misali
Birakmissin geriyede icinde kendini
Atsan atilmazsin satsan satilmaz
Acisida sizida bunun cabasi sanki

Farkinda degilsin galiba yaptiginin

Beni ne ilgilendirir ki?
Ben gittikten sonra
Kiyamet kopacakmis,mis

Ölümüm degilmi ki?
Sahsima bir kiyamet

Yine yüregim acidi
Katledildi onca insan
Göz bile kirpilmadan
Bu ne kader nede alin yazisi

Düzen cikarlar düzeni

Biz
Neyi paylasamiyoruz?
Insan olarak
Bugün varsak yarin yokuz

Cabasi

Kaybolan umutlara sardim ben seni
Caresizlik durunca bir dag gibi karsimda
Galiba zamanin da bir itirazi var
Yoksa coktan acilirlardi sikilan yumruklar

Özlemlerimi hasretligin yamaclarina diktim

Sevdim,
Kendimi tanıyamıyacak kadar
Sevdim,
Hayallere kapılacak kadar
Sevdim,
Canlarımı üzecek kadar

Canıma tak dedi
Ruhumda ki sensizlik
Çalsada yalnızlığımın kapısını
Vurdum duymaz bir sessizlik...

Kıpırdamıyor kılı bile

Gönül verdim gönlüne
Sen se bundan bi habersiz
Ne zamandir da görmüyorum
Nerdesin,nerelerde?

Senden baskasi yar olmuyor