Talat Özgen Şiirleri - Şair Talat Özgen

ben hep yarınların arkasından koştum
hiç bir sebebsiz hiç bir amaçsız
gözümde de olmadı hiç bir zaman
hiç bir şey
ne derdim vardı ne problemim
varlıkla yoklukla

Kim demis bana sen sevemezsin
Yasin basin gecmis halt etmissin
Aglarmisin buna gülermisin
Sen bir zavallisin, bilmelisin

Kendine bir baksana,görürsün

divane aşk neylesin
sevmekten gayrı gayrı
bildiğim tek adressin
gönlümün şansı şansı...

benim için fark etmez

canlar birer birer yangın
mutluluğa aç ve susuz
hayat ömre sızı vermiş
ha kılçıklı ha kılçıksız nefes...

umutlara yeller talip

Sevdim
Sevildim
Mutluydum
Umutluydum
Diye düsünüyordum

belki bir düğümüm sonsuzluğa atılan,
sen olabilir miydin
ki
o,
bunu çözen
çözecek olan

kaç hayaller daha yıkacaksın sen
sanıyor musun pes edeceğim ben
kitabım da yazmaz vazgeçmek senden
doğar iken güneş her gün yeniden...

sevmek umuda bir göz kırpmak gibi

yetmez mi ki ömür zanlı yalana
verip almasa da şükran zaruri
esarete kurban mahkum kulluğa
inanmış bir kere kaybı tüm fikri...

gözünü seveyim korku denenin

ey
Talat ’ cığım
işte
geldi çattı o gün
tam dolu dolu 60 sene
geride bırakıyorsun

bu kadar varlıkta yoksam eğer ben
bu senin eserin bensizliğin şen...

yazmakla da bitmez onca hece sen
hissetmekten öte bilmem ki neden...