Talat Özgen Şiirleri - Şair Talat Özgen

kırılan dallar aşı tutar mı ki hiç
solan yapraklar çiçek açar mı hiç
gönle giren sevda bir daha çıkar mı hiç
hiç sanmıyorum sanmıyorum hiç...

yitirilen umutlar tekrar doğar mı hiç

şansı yoksa unutmanın
neylesin gönül sızısı
durmadan çektirip durur
yamalı bohça misali,

şansı yoksa unutmanın

Vermedinki beni bana
Kopardim esaretinin zincirlerini
Tüm tehditlere ragmen
Zapt edilmisken icerden disardan

Güya mükafatlarina cizgi cektim

Savaş
İnsanlığın
Baş belası
Tarih boyunca
Çıkar dünya/sı/nın icabı

Bir avuç mutluluk için
Koca bir ömür dahi
Katlediliyorsa
Ve
Nihayetinde

dalmışsın
günün hoyratlığına
zaman teğet geçerken..
gözünü
aç
gönlünü aç

Yazilanlar yazilmis
Kaderimin bahtina
Hic bir günüm gecmiyor
Gülsün yüzüm sansina

Gülmesede gülmesin

Can sikintisi
Sahiplenmis beni
Icim huzursuz
Tirnaklarim cekiyor ceremesini

Gitmeyede yok gibi

Sayma
Zamansız zamanı
Ömrün gıyabında
Kaldır at çöpe
Yokluğun icabında

İnsanoğlu
Mahlukatın bir şekli
Yüzsüz
İki yüzlü
Omurgasız