Talat Özgen Şiirleri - Şair Talat Özgen

ömrümüz hep
beklemek ve gitmekle geçti,
doğmuşuz bir kere
yapacağımız
başka bir şey de yok,
tren beklersin

yoklukta
ki
varlıksın,
varlığımsın
yüreğim de cümbüş yapan,
kelebeklerle

ne ister ki insan sevilmekten gayrı
gönül çerçevesine davetsiz çağrı
neyin nesi karşılık yüreğin kahrı
tek bir çaresi var o da belki sabrı...

ben ne bir dağım ne de bir okyanus

Nereye gitsem
Her yer sıla
Her yer
Gurbet sevgili
Ha içim ha dışım

Sayma beni nimetten
Yazım kışım yok benim
Gürültüyüm o kadar
Yalnızlığın kırbaçladığı,

düşlerim de bir prenses
bir bilsen nelere kadir
bembeyaz ve ak bulutlar
beni benden alıp gider...

bomboş bir kovan gibiyim

yokta varlığını aramaktır aşk
bulmak olmasa da nasibe kısmet
yüzüne çarpılan kapı misali
vazgeçmenin yoktur yine bir yeri...

gönül bu yürek bu boşa denmemiş

geceler
geceler geceler
karanlık olsa ne gezer
gölgen önüme
düşmedikçe,
geceler

Severim ben geceleri
Yapayanliz gönülleri
Seni beni birbirimizi
Bulusturan hayelleri

Yakarim ben geceleri

Gece oldu yine
Karanlik sardi etrafimi
Sizilar dalga dalga
Geliyorlar üzerime

Kosun,kosun