Talat Özgen Şiirleri - Şair Talat Özgen

ne edeyim sayıp her günüm kayıp
nasılsa geçecek gerekmez katip
tüm ömürler gibi ölüme talip
buna hayat derler denilmez olsun,

ne edeyim sevip çileler çekip

Ne suç işledik ki,
Şu dünyanın
Tafrasını çekiyoruz
Çekmek zorundayız,
Gün ve gün

ben kırılmış bir dalım
sararmış yapraklarım
gerekeni yel yapar
meraklanma sen kaygım...

hayat çıkmaz bir sokak

nanay nanay
halimiz
vay vay
bebek değil ki diyesin
tay tay
dertler kahırlar bitmez

iz bırakmadıysam
neyime ne
lazım
sabah akşamım
alabora olmuş
esen yellere de tutunamadım

demokrasi
ne güzel bir oyun
kurallarını onlar belirler
hakem de onlardan
düdükte bunun
icabı ellerinde,

izin ver de seveyim
sen aşkımsın diyeyim
elden bir şey gelmiyor
cesaretsizse dilim...

ele geçmiş yüreğim

Geriye baktıkça
Hüzne demir atmış bir zaman
Ağlamak şurda dursun
İnsanın içi eriyor
Tozu dumana katmış,

ben hep yarınların arkasından koştum
hiç bir sebebsiz hiç bir amaçsız
gözümde de olmadı hiç bir zaman
hiç bir şey
ne derdim vardı ne problemim
varlıkla yoklukla

Hayat
İki virgül bir nokta
Biraz acı biraz da hüzün
Azıcıkta mutluluk
Gerisi