Talat Özgen Şiirleri - Şair Talat Özgen

kader ile uyuttular
şükretmekle susturdular
bir cennet bir de cehennem uydurdular
yetmemiş gibi sanki süslü püslü mezarlar,

yalanları borç bildik

Dilini kılıç yaptın
Yalanı kalkan
Senden gayrı
Herkes hain
Herkes yılan,

çaresizliktir
varılan son nokta zamanda
tam tamlar çalar sonsuzluğun
koynunda
insan oğludur bu
insanoğlu

İnsan/oğlu
Zamanla hapı yutuyor
Ceremesi yaşamak
Mükafatı
Ölüm,

insanlığın kemikleri sızlarken
şu zamanda
ruhlar kaçkın zanın kahrında
istediğin kadar koş arkasından
bulamazsın yalandan da olsa...

Ne özgürüz
Ne serbest
Tutukluyuz
Elbet
Hem içimiz

Biz gelirken
Bazıları gidiyordu
Biz giderken
Bazıları da
Gelecek elbet,

Olmayan bir şey
Kalpte nasıl olur ki acaba
Kendini kandırmaktan gayrı,
Ne sen sor ne de ben
Cevap vereyim,

kelimeler
bile
sessiz
kalmış bu sabah..
hecelerin de
de sukut..

talat'mışım ben
talat,
yoklukta bir varlık
kanadı kırılmış kuş misali,
sen hala öyle san
öyle san,