Talan Ömrüm Şiiri - Orhan Karataşgüler 4

Ömrü hayatım ellerimle ektiğim tohumu
Yağmurlu havada sulamakla geçti
Zamansız hazana yakalanan kör talihimle
Eylülden bozma geceleri kovalıyor ruhum
Karanlıklar içinde
Gönül işte
Varken kaybetme korkusuna ne kadar yenikse
Yoklukta ölüme o kadar yakın
Sen var git tutunduğun kırılgan dal parçasından
Dökülen yaprak misali
Belli ki umudun var
asma bahçelerinin hayali yeşerecek
Gonca gibi açmamış Gülistandan gülüşüne
Güneşe yenik çiğ tanesiyle kirpiklerine vuracak
Sabahın seher vakti
Ve sen her gün yeniden dirilme umuduyla
Kanat çırpacaksın bilinmez diyarlara
Beni düşünme
bıraktığın yerde
Her yağmur sonrası ıslanan kirpiklerine
Hasret nöbetine kalırım
Üşenmeden ardından henüz söylenmemiş
Aynalara küskün şiirler yazarım
Ahh talan ömrümün arta kalanı
Bilmez misin ölümün yolu geçmez kalabalıktan
Tek yöne bir bilet kesilir ağlamakla düşülen kundaktan
Bedeli hasret ile peşin ödenen yalnızca
Çaresiz bir yalnızlıktır pahalı olan