Takvimin yaprakları, üzerime geliyor
Kaybettiğim zamanlar, bir köşede gülüyor,
U dönüşü olmayan, bir yolun yolcusuyum,
Benim sandığım beden, zamana eğiliyor.
Sanırım ki tünelin, ucu göründü bana,
Bütün çabam gayretim, inmemektir tabana,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta