Istırabın içinde gülümsedim
Senin nabzında sevinçler filizlenirken
Ben yine şeffaf sulardan bulanık sulara daldım
Rehberim kalbimin ortasına dikilmiş direk
Müziğin lanetli dokunuşu oyuyor tüm gözlerimi
Gözyaşının nizamı hakim oluyor nefesime
Fermanımdır gri takvim yaprağından salıncak
Ufukta aydınlık asılmış güne
Güneş penceremi öpmüş
Kalbimle ruhumu çiğnemişim
Ben nereden bileyim karanlığı doğurduğumu
Takvim yaprakları siyah dantelle oyalıyorum işte
Coğrafyamda hiç uçmuyor kuşlar
Öyle soylu atlar geçmedi hiç yalınayak yolumdan
Güneş okşamasın hiçbir takvim yaprağımı
Yaprak yaprak cenazesini kıldım
Sayılarından dumanlar yükseldi
Takvim yaprakları tükendi mi onu da bilmiyorum
Bildiğim bir akşamüzeri gelişinde saklı
Ben o takvim yaprağına asılı kaldım!
Kayıt Tarihi : 18.06.2026 12:21:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!