Takımyıldızı Şiiri - Adsız Hüzün

Meltemin özgürlüğü ve yalnızlığına..

Lacivert akşamlarda dokununca gözyaşına
Beraberinde öfke ve kin birikintisi
Takımyıldızları anlarmış neyle yoğruluyorsa hisleri
Bu bir selam bu bir veda
Uzaktan kaynar Kızılırmak sesi puslu yorgun
Hovarda atlılar düzülü kervanlarda
Kalbim bir ipek yolu üstünde izler üstünde nöbetler
Ayışığı süzgülü vadi dikenli gelin duvağı
Saçlarında kızıl gözlerinde ok
Ey merhametten daha merhametli çöl
Senin vahalarında taşkın Kızılırmak
Gel de şu kindar taşları ikiye böl
........
............