suçlu arıyorsa gözlerin, yok arama asıl suçlu sensin,
bakışların ardında ki ah’larına, eyvah’larına takılmış ya,
çıksada lütufların türlü türlüsü ki çıkıyorda,
yönün zıta, gönlün kıta sığındığından,
göremeden ezip geçmektesin…
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta