Takılı kaldı kan çanağı gözleri
Tavanın en ücra köşesine…..
Söylenmemiş sözleri vardı,
Yutkundu……
Ne bedeller ödemişti yaşamında….
Kar yangınıydı yüreğindekiler……
Kime ne söyleyebilirdi ki,
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Yüreğinize sağlık çok güzeldi
saygılar kaleminize
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta