Kendi kabuğunu kırmak, kafesin içinden çıkmak yetmez, kafeside kafasının içinden çıkartmalı insan.
İstediğimiz birçok şeye ulaşmak için, istemediğimiz birçok şeye katlanmak zorunda kalıyoruz. Sevdiklerimize bedel koyuyor hayat. İşimiz ile içimiz arasında geçinip gidiyoruz. Toprak üzerinde farklı sınıflarda yaşayıp, toprak altında eşitleniyoruz.
Neyi yapmak için doğduysan, onu yaparak yaşa! Yoksa kendini yaşamış sanma.
Öyle bir hayatı yaşıyorum ki, cenneti de gördüm, cehennemi de…
Gözlerin gözlerime değince
Felaketim olurdu, ağlardım
Beni sevmiyordun, bilirdim
Bir sevdiğin vardı, duyardım
Çöp gibi bir oğlan, ipince
Hayırsızın biriydi fikrimce
Devamını Oku
Felaketim olurdu, ağlardım
Beni sevmiyordun, bilirdim
Bir sevdiğin vardı, duyardım
Çöp gibi bir oğlan, ipince
Hayırsızın biriydi fikrimce




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta