Özerk bir uyanış tahta anadolunun pencerelerinden,
ruhumun lambası ile bakarken, Mavi dünyanın panter gözlerine.
Açıldı izbe gözlerim beyaz okyanusun esrikliğinden ;
kucaklarken Karun'un hazinesini uykudayken,
uğurlarken ebem kuşağını, güneşi yudumlarken
şaşa kaldım şeytanın
övgü dolu sözlerine.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




vuuu
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta