Uyan, Hakanım uyan!...
Tembel olur, çok uyuyan
Yok, mu seni görüp duyan?
Uyan, Hakanım uyan!..
Bilirim, uykuyu çok severdin
Bu dünya fanidir, değmez ağlama
Bu dünya canidir, değmez ağlama
Bu dünya için sakın, sineni dağlama
Ağlama; Ülkü Kızım Ağlama!
Dün vardı, bu gün yoktur; Anan
Düşmanlar benden hep üstündeydi
Dostlarımın duasını beklerim
Zemheride çok zahmet çektim
Güller mevsiminin sonu gelmez
Baharımı beklerim
Hani nerde kaldı; Zelliceyi sevenler!..
O Köyde doğup, oynayıp da gülenler
Köy benim diyen, ekmeğini yiyenler
Hani nerde kaldı; Zelliceyi sevenler!..
Zellice için, çalışıp çırpınıp duranlar
Zemzem Suyu Cennetten gelen, İlahi bir pınardır
Dünyada insanlığa sunulmuş, çok özel bir baldır
Bu su sadece; Şehri Mekke’yi Mükerremede vardır
Zemzem Suyu Bizlere; Verilmiş İlahi Bir Sudur!..
Zemzem Suyu yeryüzünde, kuruyacak en son sudur
Kayıp ettim canım; Ziya Dayımı
Şaşırdım kaldım, gün ile ayımı
Peş peşe sıra ile gelince, ölümler
Artık tutturamıyorum, inan ki sayımı
Ziya Dayım çok sevdiğim, canlar canı
Hatıralarım canlanır ziyaretin döşünde
Bazan hayellerimde bazen düşümde
Sabah uyandığımda kuşlar ötüşende
Hatıralarım canlanır ziyaretin döşünde
Bazen tepeyi çıkışında bazen inişinde
Yusuf Has Hacip; Kutadgu Bilig diye, bir eseri bıraktı anı
Derdi İslamın, Türklüğün Kültürünü anlatmaktı, onun canı!
Yusuf Has Hacip; 1019 yılında Balasagunda (Kuz-Ordu) doğdu
Soylu Ailedendi; Farsça, Arapça öğrendi kendini bilgiye boğdu!
Zaman delirdi, insanlık hasta
Kötü günlere kaldık, ömür yasta
Ekmeğin tadı değişti, iste pasta
Zaman Delirdi, İnsanlık Hasta!..
Artık felaketler, peşi sıra geliyor
Zaman ne yamandır, ne nankördür; Usta!
İnan ki sağlıklı düşünenleri de, ediyor hasta
Öyle şeyler yaşadık ki, tüm sırlar bozuldu
Ölüm ucuz, insan hain, silah dayıyor kasıt’a
Usta; Hizmet etmişsin vatana, millete ne yazar
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!