Tahsin Koç Şiirleri - Şair Tahsin Koç

Osmanlıdan sonra
Ne kaldı elimizde
Bir bak, yapılan işe
Şaşıp kalmamak elde değil;
Hele bak şu işe! ..
Osmanlı ki; Adalet timsali

Bir zamanlar Osmanlı dili vardı
Çin den Afrika’ya kadardı
Daha İki yüzyıl önce bu dil vardı
İnsanlar bununla yazışırdı
Tüm coğrafya bununla anlaşırdı
Onunla konuşur onunla gülüşürdü

Osmanlı döneminde çocuklar
Okul hayatına başlarken
Âmin alayı olarak adlandırılan
Bir törenle okula başlardı
Okula başlayacak, Çocuğun
Ailesi bir gün önceden

Osmanlı kadını, O kadar özgürdü ki
Karşısına çıkamazdın ve ona bakamazdın

Osmanlı kadınlarına, asla el sürmezdin
Ellerini tutamazdın, onu yüzüne bakamazdın

Ne yiğittin, şanı büyük Osmanlı
Nice koca insanların vardı imanlı
Hem cengâver hem adildi hem canlı
Hayalin Kızılelma’ydı, hedefin Turan!..

Bir küçük beylikten kurdun ama

Ordumuzu Koru Allah’ım
Yine güneyde bir savaş başladı
Ordumuzu sen koru Allah’ım
Suriye Devleti yine tufan oldu
Ordumuzu sen koru Allah’ım

Ortadoğu, kaynayan bir kazan!..
Tüm ordadır, kudurup azan
Zülüm görüyor, çoluk çocuk kızan
Ortadoğu, Kaynayan Bir Kazan!..

Oruç bir niyettir
Oruç bir diyettir
Oruç bir açılmadır
Oruç bir uyanmadır
Oruç bir tazelenmedir
Oruç bir gafletten uyanmadır

Oruç; Nefsimizi eğiten, olgunlaştıran bir okuldur
Bu manada azalarıyla oruç tutan kamil bir kuldur!..

Oruç; Açlık susuzluk gibi, nefse ters gelen bir eylemdir
Bu eyleme karşı, nefsimizle direnen bir arzu meyildir!..

Bak, hızlı geçiyor zaman
Ben derim, aman ha aman
Dostum, bu hayat ne yaman
Çünkü hızlı geçiyor zaman!

Zaman, hızla bizi götürüyor