Tahsin Emek Şiirleri - Şair Tahsin Emek

SONRA GİDERSİN

Sis kaplamış görünmez şimdi yollar
Hava açsın öyle kalkar gidersin
Doymadı ki seni saran bu kollar
Doyasıya sarsın sonra gidersin

Ben beni unuttum eser kalmadı
Sayende mutluluk beni bulmadı
Sen gittin gideli kupkuru kaldım
Benim dertlerimi soran olmadı

Senden vefa değil hep cefa gördüm

Karanlık emeller o kirli eller
Kardeş Reyhanlı’dan neler isterler
Hatay’ın yüreği sende hep titrer
Sana uzanan tüm eller kırılsın

Reyhanlı sen bizim kardeşimizsin

KALBİM SENİNLE DOLU

Masmavi hayallerle başladım aşka.
Pembe hayalleri asla sevmedim.
Bir tek sevgilim oldu, olmadı başka.
Gönlümü başkasına asla vermedim.

Ne yazık!
Hayat baki
Bizler ise degiliz
Bu GUN geldiysek eger
Yarin elbet gideriz
Bilelim erken dostlar!

Şaşkınım bilmiyorum neleri desem
Kimlere! Bu derdimi açıp söylesem
Kaybolurum seni her gün görmesem
Belki de yar o gözlerin halimi bilmez

Ben yalandan korkardım hem iftiradan

Susuyorum! Söylenecek sözüm kalmadı
Çok söylendim seslerimi bir kez duymadı
Bu feryatlar haykırışlar! Hep boş yere yandı
Ömür boyu bir sevgili beklenmez imiş!

Meğer! Gerçek sevgi nedir bilemezmiş

ARŞIN MERDİVENLERİ

Yok o Merdivenin basamakları
Mümin doğru olan! çıkar yukarı
Akmaz asla! sular yokuş yukarı.
Sen başta kaybettin tükendin evlat.

Benim yüreğim acıyor!
Duyarsızlardan
Gülünmeyecek yerde!
Gülenlerden
Ağlanmayacak yerde!
Ağlayanlardan

Dağılır karabulutlar
Doğacak elbet Güneş
Eseriz poyraz gibi
Kırarız zincirleri
Bir kibrit çöpü sanki
Halkız biz tanımayız