Tahsin Emek Şiirleri - Şair Tahsin Emek

AŞKINDAN SEVGİYİ AYIRAMADIM

Aşkın gölgesinde buldum sevgiyi
Ayırmak istedim ayrılmadılar!
Sende kalmış hala benim yüreğim
Gönlüm sana bağlı sanma ki kopar

AH LEİLA

Umman ne ederki Okyanus varken
Dermanlar karetmez sevdan yaşarken
Sen beni bitirdin daha doğarken
Bu derdin dermanı sen varsın LEİLA

ATATÜRK HUYUMUZ TÜRKTÜR SOYUMUZ

Örümcek beyinler çıktı ortaya
Saygı etmez oldu yüce Ata’ya
Halk gece döküldü ulu ortaya
Cumhuriyet bizim tacımız Atam

DUR GİTME! KAL DİYEMEDİM

Kal! Demedim sana son gidişinde
Bilsen ne yangınlar vardı içimde
Dilim bağlanmıştı sanki! Elim de
Dur gitme sevdiğim kal diyemedim

GÖRSEN GÖRMEZLİKTEN GEL SEN GÖZLERİM

Gönlüm suskun anmaz oldu maziyi
Yüreğim de aşka tövbeli sanki
Unuttum sevgiyi tatmadım sanki
Sende görmezlikten gelsen gözlerim

BU AYRILIK NEREYE KADAR

Uzattın arayı özledi gönlüm
Seni beklemekle geçiyor ömrüm
Yoluna bakmadan geçmez bir günüm
Geç geldin de güzel geldin sevgilim

BU GECE YANAR İSTANBUL

İnce sazlar çalar bugün İstanbulda
Avrupa yakasına yan bakan Üsküdarda
Bir sevgilim var salaş meyhanelerin birinde
Sinmiş bir köşede ucuz şarabını yudumlar orada

Göz ırağa bakar eller yakına
Varır! Kimi varmaz bunun farkına
Eziyeti, etmez! Soylu Irkına
Zalim olan asla bizden değildir

Yalan! Münafığın sanatı derler

BİR GÜLEMEDİM BAYRAMIM OLSUN

İsyanımı kime nasıl edeyim
Yalanlarla dolmuş ise gerçeğim
Genç yaşta kaybettim bütün her şeyim
Dünüm olmadı ki yarınım olsun

NEYİNİ SEVEYİM DÜNYAM

Bana Yâr! Olmadın yan alamadım
Zalimin yanında her zaman kaldın
Alamadım sende bir gün muradım
Ben senin neyini seveyim dünyam?