Mecburiyetler içinde tükendi tahammülüm.
Sevimsiz yüzlerde kararıyor mevsimler.
Hayaller ezberimde umudumdu kabulum.
Yüreksiz sözlerde acıtılıyor sevenler.
Bu öfkeyi kim bıraktı aşka?
Nedensiz bir kin çokça fazla.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta