Tahammül Şiiri - Muhsin Yener

Tahammül

Aptallara değil,
salaklara tahammülüm yok.

Çünkü aptallık
bazen kaderdir;
bilmemektir,
öğrenememektir…

Ama salaklık başka;
gerçeği görüp
gözlerini kapatmaktır.
Doğruyu bilip
yanlışa sarılmaktır.
Kendi yalanına
inanacak kadar
gerçekten kaçmaktır.

Ben cehalete kızmam,
cehalet öğrenilebilir.

Ben,
bilmediğini bilmeyip
bir de ahkâm kesene kızarım.

Sabrımı tüketen
yanlış yapanlar değil;
yanlışında ısrar edip
hakikati susturmaya çalışanlardır.

Artık kimseye
kendimi anlatmak gibi
bir derdim yok.

Çünkü bazı insanlar
anlamadığı için değil,
anlamak işine gelmediği için
anlamaz.

Onlara ne söylersen söyle,
söz duvara çarpar,
duvar utanmaz.

Ben artık
her tartışmaya girmiyorum.
Her söze cevap vermiyorum.
Her cahile öğretmen,
her ukalaya ayna olmuyorum.

Çünkü bazılarına
cevap vermek,
onları ciddiye almaktır.

Benim tahammülüm sınırlı,
mesafem ise sınırsız.

Kimine bir söz yeter,
kimine bir ömür anlatsan
yine anlamaz.

Ben sustuysam
yenildiğimden değil;
karşımda konuşmaya
değmeyecek bir boşluk
olduğunu gördüğümdendir.

Ve bilirim:

İnsan herkesi değiştiremez.
Ama herkese
ne kadar yaklaşacağını
kendisi seçebilir.

Ben de seçtim.

Aptallığa değil,
ısrarla sürdürülen
salaklığa
mesafemi koydum.

Çünkü hayat kısa;
herkese laf anlatacak kadar
uzun değil.

Muhsin Yener