Tagut Güç İbreti Şiiri - Önder Karaçay

Sevgi, saygı, adalet ve merhamet bitince yeryüzünde huzur tamamen biter. O andan itibaren geri dönüş olanağı vermez yaşam, dünya tüm kalabalığa rağmen bom boş bir yer olur.
Pimi çekilmiş bir bombaya dönüşmüş gibi tini boşalmış bir hırs içinde kendi sonunu getirmek için çabalayanlar birer canlı ölülere dönerler.
Oysa iftira atarak hak etmeyene yıllarca tagut diye iftira atmışlardı. Kendileri bir anda taguta* dönüşürler.
Kinine yenilerek esir düşmüş olanlara ne söylenir ise boştur.
İlle de kendi eseri ibret olacak yıkımını gerçekleştirir ve biterler.
Sonra ürettiği debdebe ile ibreti bol hangi taguta heykel dikilebilir ki!
Şapka düştü kel göründü hey canlı ölü heykel.
Kendi eserin kime ne anlatır. Bir yaşam Anadolu da bunlar yaşanmasın diye harcandı. Sevgi dolu yüreği ile yıllarca uyardı. Her uyarıya karşı yeni bir kötülük denemesi içine girdi. Niyet okur farkındalık üreten etik ahlak anlayışını anlamak kendine zor geldi. Davası, kini, hırsı daha ağır bastı. Anadolu'nun bir farkı var. Kendi üzerinde büyüyen yanlışı kendine özgü bir yöntemle her çağda bertaraf eder. Çalıntı gücüne güveni yürü arkanda biz varız diyen bir şer tuzağa düşürüp mahveder.

▪️Önder Karaçay ▪️

*Tagut Güç: Kendine taptıran güç, gücü öven şer güç ortaklığı bir kötülük.