Şimdi aklıma gelmiyor hiç bir anı.
Bilmemki yazdığım hikaye destanı.
Kovamadımki içimde koca şeytanı.
Kalmadı okumanın yazmanın tadı.
Hayat beni çevirmiştir harabeye.
Benim isyanım hep olmuş kadere.
Mahkum oldum karanlık günlere.
Kalmadı okumanın yazmann tadı.
Ne yaptılarsa hep dostlar yaptılar,
Elbette bir gün açlır demir kapılar.
Harabeye dönmüş duvarlı yapılar.
Kalmadı okumanın yazmanın tadı.
Fehmi.
Acıya alış diyorum kendi kendime.
Şiirlerim doğruyu söylüyor belkide.
Sabırla sen sevgilerini göm kalbine.
Kalmadı okumanın yazmanın tadı.
Kayıt Tarihi : 26.05.2026 21:44:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!