Bir çocuk gülüşü sığmıyor artık sokaklara,
Toprak, adlarını ezberlemiş küçük ayakların.
Rüzgâr bile sessiz geçiyor aralarından,
Sanki bir sır taşıyor dudaklarında zamanın.
Ellerinde bir oyuncak bebek—
Saçları dağınık, gözleri yarım açık,
Biliyorum ayıp ve mânasız
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki
Devamını Oku
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta