Tabip Elleme Şiiri - Yücel Özkü

TABİP ELLEME
Yüreğim keder kokuyor;
gönül hanemde tüten bir hicran dumanı.
Sitemim yine bana düşer,
âyine-i kalpte kırık bir aks-i feryat.

Her şeyi görür oldum artık
feleğin çarkında savrulan ömrü,
gam kadehinden taşan geceyi,
bahtıma yazılmış o eski firakı.

Yaram derin, ey tabip,
ne merhem kâr eder ne sözün tesellisi.
Sargı tutmaz bu kanayan sevda,
kanar durur gül-i ruhsârın hasreti.

Bir bülbül gibi düştüm çöllere,
gül bahçesi sensiz viran.
Şeb-i yeldâ uzar gider içimde,
sabahın nuruna kapalı her yan.

Bilmem hangi demde diner bu ah,
hangi rüzgâr siler adını kalbimden.
Belki de kader budur bana
aşk ile yanmak,
kül olup yine
sana savrulmak derinden.

Yücel ÖZKÜ
17 Şubat 2026/00:20