Kendi Kendimle Şiiri - Orhan Gülaçar

Gelmesin kimse...
Duyulmasın arabaların kornaları...
Hiç bitmeyen medya palavraları,
Siyaseti meslek edinmişlerin sahne oyunları,
Zehir solutan bacalar, egzoz gazları,
Hava kirliliği; sen zaten hiç gelme!
Bilumum iletişim icatları,
Kafa şişirip ütüleyenler,
O şunu yapmış, bu bunu diyenler...
Bir süreliğine de olsa;
Ben biraz benle kalayım,
Kaçayım şehrin boğuntusundan...
Aramayın, sormayın...
Yeşil bir baharın içinde,
Unutulmuş duygularımla,
Sükûnetin kucağında dinleneyim .
Düşüncelerimin sessizliğinde kaybolayım,
Huzur içinde biraz ben kendimle kalayım...
.