seni sevdikçe
kesiyor yüreğim
keskin bir kılıcı ortasından
ne çok sevmeler
dökülüyor
zemheri yazlarıma
Tüm aynalar senin güzelliğin içindi
Dudakların,gözlerin içindi
Aşkı nedense sevmezdin
Seninle
Yaşanmamış günlerime
Büyük hasretler yazıyorum
İstedim ki hep
Yanımda olasın
Yıldızların o parlak aydınlığı
Seninle olmak
Bana huzur veriyor
Yıkıyor kalbimin
Taş duvarlarını
Bölüşüyorum seninle
Tüm anılarımı
Bu hayat güzelse
Senin yüzünden güzel
Bu ağaçlar
Öten bu saka kuşu
Dalgalanan bu deniz
Saçlarımdaki tarçın kokusu
Yaşamın anlamını bilmeyen,
Güce tapanları gördükçe üzülüyorum.
Şimdi hüzün penceresinden
Yaşananlara bakıyorum
Dalgalı bir deniz yaşamın kıskacında.
12 Eylülleri gördük
Unutur muyum seni
Hüzünlü sabahlarımın
Boynu bükük şehri
Ezilen kadınlar gibi
Kalbimin titrek kelebeyi
Sevmek biraz da
"Seninle
Bir deniz kıyısını
Mavi dalgaları
Çakıl taşlarını
Tüzlü öpüşleri
Özlüyorum;
Unutma özgürlüğün
Zor barınaklarında
Aşk ve şiir her şeydir!
Kaybolan dalgalardaki
Sevgi çiçeğini, sevinci
Özgürlüğün boy verip
Hangi baharda
Unutmuş seni bu kadın
Sevmemiş ellerini
Eylül aşklarının
Pembe sahillerinde
Bu kadın ki




-
Ahmet Koç
Tüm YorumlarSelamlar Suzan Hn.şiirlerinizi çok ama çok beğendim,sizi bundan böyle daha yakından takip edeceğim...esen kalın..