İçime bir kuyu açtım
Çocuklarla doldurdum içini
Ayaklarına ağır taşlar bağladım
Misket ve çelik çomağın
Ki sektirip tekrar keder
Bozulmasın diye suyun duruluğu
Sende; ben, kutba giden bir geminin sergüzeştini,
Sende; ben, kumarbaz macerasını keşiflerin,
Sende uzaklığı,
Sende; ben, imkansızlığı seviyorum.
Güneşli bir ormana dalar gibi dalmak gözlerine
Devamını Oku
Sende; ben, kumarbaz macerasını keşiflerin,
Sende uzaklığı,
Sende; ben, imkansızlığı seviyorum.
Güneşli bir ormana dalar gibi dalmak gözlerine




Aslında bakalırsa hepimiz eskilerden bozmayız, biraz anadan, biraz babadan, biraz gelenek, biraz komşu teyze, insan eski biriktirmekten bıkıp usandığımızda ayağına taş bağlayıp kuyuya atmak ister tabiki, bende bir şiirimde açık arttırmaya çıkarmıştım eskilerimi :) Henüz bir alıcısı çıkmadı ya neyse...
Su gibi akıp giden güzel bir şiirdi kutlarım sevgiler...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta